โรคพิษสุนัขบ้า (Rabies)

โรคพิษสุนัขบ้า (Rabies)

เป็นโรคติดต่อจากสัตว์สู่คน เกิดจากเชื้อไวรัส ในตระกูล Rhabdoviridae  โรคนี้รู้จักกันดีในชื่อที่แตกต่างกันไป เช่น โรคกลัวน้ำ,โรคหมาบ้า ซึ่งสามารถติดต่อได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิด เช่น สุนัข, แมว, หนู, วัว, ควาย, กระต่าย กระรอก,ค้างคาว ฯลฯ รวมทั้งมนุษย์ด้วย เชื้อไวรัสเข้าสู่ร่างกาย ผ่านทางบาดแผล จากการถูกสัตว์ที่เป็นโรคกัด หรือสัมผัสกับน้ำลายของสัตว์ที่เป็นโรคนี้ เชื้อไวรัสจะชอบอยู่ในเนื้อเยื่อระบบประสาท ปมประสาท รวมถึงต่อมน้ำลาย และแพร่เข้าสู่ระบบประสาทส่วนกลาง มีผลทำให้เกิดภาวะสมองอักเสบอย่างรุนแรง สัตว์ที่ได้รับเชื้อจะมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปได้สองลักษณะคือ อาจมีพฤติกรรมก้าวร้าว, ดุร้ายผิดปกติ หรือเซื่องซึม,หลบอยู่มุมมืดในช่วงแรก    และเมื่อเชื้อไวรัสเข้าสู่สมองจะพบอาการทางประสาท  เช่น  ขากรรไกรแข็ง กลืนไม่ได้ , ลิ้นห้อย,น้ำลายไหล      หรือมีน้ำลายฟูมปาก, ม่านตาขยาย, กล้ามเนื้ออ่อนแรง โซเซ ทรงตัวไม่อยู่ ต่อมาจะเป็นอัมพาต ระบบหายใจล้มเหลวและเสียชีวิตในที่สุด สัตว์ป่วยโรคพิษสุนัขบ้าจะขับเชื้อออกมาทางน้ำลายและเข้าสู่ร่างกายคนหรือสัตว์อื่นทางบาดแผล  หรือตามรอยถลอกของผิวหนังตามร่างกาย  นอกจากนี้ ยังสามารถติดทางเยื่อบุตา, จมูกและปากได้อีกด้วย  สัตว์ที่ถูกสัตว์ที่เป็นโรคพิษสุนัขบ้ากัดจะมีระยะฟักตัวของโรคตั้งแต่ 7 วัน ไปจนถึงเป็นปี แต่ส่วนใหญ่จะแสดงอาการให้เห็นภายใน 3 – 6 สัปดาห์ 

(ขอบคุณรูปภาพจาก Internet)

การรักษาและการป้องกัน ปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาที่ได้ผล สัตว์ที่ได้รับเชื้อมีอัตราการตายสูงถึง 100% (รวมทั้งมนุษย์ด้วย) สัตว์ที่เคยทำวัคซีนแล้วถูกสัตว์ที่เป็นโรคพิษสุนัขบ้ากัดจะต้องทำการกระตุ้นวัคซีนพร้อมกักบริเวณเพื่อสังเกตุอาการเป็นเวลา 1 เดือน     ในกรณีที่สงสัยว่าเป็นโรคพิษสุนัขบ้าให้ทำลายสุนัขนั้นทันที เพื่อป้องกันการแพร่เชื้อสู่คนและสัตว์อื่น    การทำวัคซีนในสัตว์เพื่อให้มีภูมิคุ้มกันต่อต้านเชื้อจึงเป็นสิ่งจำเป็นและถือเป็นหน้าที่ของเจ้าของสัตว์ทุกคนที่จะต้องนำสัตว์เลี้ยงในความดูแลของท่านมาทำวัคซีน เพื่อความปลอดภัยต่อตัวสัตว์เลี้ยงที่น่ารักและตัวผู้เลี้ยงเอง โดยสามารถเริ่มทำวัคซีนได้ตั้งแต่ลูกสัตว์อายุ  2 - 3 เดือน และฉีดวัคซีนกระตุ้นเป็นประจำทุกปี

Additional information